Αξία

Τί δίνει αξία στα πράγματα; Απάντηση: ο χρόνος.

Στα αντικείμενα, στους ανθρώπους, στις στιγμές.

Τα αντικείμενα που αντέχουν στο χρόνο έχουν τη μεγαλύτερη αξία – όχι μόνο χρηματική, αλλά κυρίως ιστορική, συναισθηματική, ποιοτική. Το παλιό κρασί, το μάρμαρο, η ελιά. Μνημεία, αντίκες, έργα τέχνης. Η αντοχή στο χρόνο (τους) είναι που λειτουργεί ως πειστήριο της αξιοσύνης τους.

Ανάμεσα στους ανθρώπους, ένας στοργικός φίλος, ένας συμπληρωματικός σύντροφος, ένας συμπαραστάτης δάσκαλος. Οι άνθρωποι που μένουν όταν όλα φεύγουν είναι αυτοί που επιζούν, και γίνονται μνήμη, νοσταλγία και του μέλλοντος πρότυπα. Μέσα από αυτούς ζούμε κι εμείς, γνωρίζοντας την αξία της ζωής.

Της ζωής οι στιγμές εκείνες που κάτι όμορφο, δύσκολο, μοναδικό συνέβη. Που κάτι μας χαράκωσε αφήνοντας παντοτινό σημάδι. Μια θυσία, τραγική απόπειρα υπέρβασης απέναντι στο πρόσκαιρο και μάταιο της στιγμής, που κυλά μέσα στον χρόνο που περνά. Χωρίς αυτές, τίποτα δεν θα άξιζε.

Υπάρχει και η καθημερινή έκφραση που χρησιμοποιούμε για ιδιαίτερες στιγμές: «καλά ε, αυτό θα μας μείνει!», ή «από αυτό το ταξίδι, εκείνο που μου έμεινε είναι…», ή «πέρασαν τα χρόνια και το μόνο που έμεινε…».
Όλα αυτά, πού «θα μείνουν»; Στον χρόνο. Εκεί που μένουν και ζουν όλα όσα αγαπάμε – στον χρόνο και ενάντια σ’ αυτόν.