Γνωμολόγιο

Θυμάμαι πως ξεχνώ.

Καλή αλλαγή να έχουμε.

Έρμαια της κρίσης, ή παιδιά που παίζουν στην βροχή; Ας κρίνει ο καθένας για τον εαυτό του – για να κριθεί.

Υπάρχει ζωή μετά το θάνατο; Προέχει η ζωή πριν το θάνατο.

Στη χάση και στη φέξη, η ισορροπία της ζωής.

Μία συζήτηση για τον έρωτα, τις απορίες και τα όρια – την αγνωσία που μας δέρνει, μα συγχρόνως μας ελευθερώνει.

Φωτογραφίες και μνήμη. Απομεινάρια του γίγνεσθαι για την νοηματοδότηση του παρόντος. Ζαν Πιαζέτ: η μνήμη ως επανοικοδόμηση.

Ατομική ευθύνη: μία απόπειρα για ξεκαθάρισμα της βαθύτερης ουσίας της. Για τη σωτηρία της κοινότητας και της συλλογικής Μνήμης.

Απόπειρα ξεδιάλυσης της παρεξηγημένης συνέπειας. Ή, πώς γίνεται κανείς αυτό που είναι.

Συνωμοσίες: αφαιρούμε λίγη ευθύνη, προσθέτουμε μία αυτοαναφορική τελεολογία κι ολίγη απλοποίηση.. και σερβίρουμε.