Κειμενολόγιο

Φωτογραφίες και μνήμη. Απομεινάρια του γίγνεσθαι για την νοηματοδότηση του παρόντος. Ζαν Πιαζέτ: η μνήμη ως επανοικοδόμηση.

Ατομική ευθύνη: μία απόπειρα για ξεκαθάρισμα της βαθύτερης ουσίας της. Για τη σωτηρία της κοινότητας και της συλλογικής Μνήμης.

Απόπειρα ξεδιάλυσης της παρεξηγημένης συνέπειας. Ή, πώς γίνεται κανείς αυτό που είναι.

Συνωμοσίες: αφαιρούμε λίγη ευθύνη, προσθέτουμε μία αυτοαναφορική τελεολογία κι ολίγη απλοποίηση.. και σερβίρουμε.

Ήρωες: υπερ-άνθρωποι ή, απλώς, άνθρωποι;

Ρυθμός: ο παλμός της ζωής. Αυτός μας ζει, εμείς τον (συν)τηρούμε.

Η Σιωπή κι ο Λόγος – μαγικός χορός. Η δικαίωσή μας.

Οι Φάροι και οι Μεγάλοι μας Άνθρωποι, αυτοί οι εξαίσιοι νυχτοφύλακες, που μας φυλούν από τη Νύχτα.

Πρόοδος, ναι. Προς πού, και γιατί; Εδώ μας θέλω.

Δικαιωμάτων συνέχεια, γιατί πολύ συζήτηση γίνεται. Άλλο που δεν οδηγεί πουθενά.